Uygulanan kuvvetin meydana getirdiği şekil değişimini elektriksel sinyale dönüştürür. Yaygın bir kullanım alanına sahiptirler (Şekil 1.4). İlk metalik tel tipi yük hücresi 1938 yılında üretilmiştir. İletken teller ızgara şeklinde sarılır. Epoxy reçine kaplı ince bir film tabakası, kuvvete maruz kalacak yüzeye yapıştırılmaktadır. Bu yüzeye kuvvet uygulandığında, yüzeydeki uzunluk değişimi telin boyunu uzatırken çapını küçültür. Bu durum telin direncinde kuvvet ile orantılı bir değişime neden olur.

Yük hücresinin belirli bir kuvvet karşılığında ürettiği elektriksel sinyalin sabit olması gereklidir. Ancak yük hücreleri sıcaklık gibi çevresel şartlara karşı hassastır. Sıcaklık değişimiyle beraber dirençte de değişim meydana gelir. Zamanla birlikte bu değişim artar. Bu hassasiyet kısa süreli testlerde sorun oluşturmazken uzun süreli endüstriyel uygulamalarda dikkate alınmalıdır.

Elektrikli yük hücrelerindeki teller değişik metallerden yapılabilirler. Bakır-Nikel, Nikel-Krom, Platin-Nikel ve Platin-Tungsten gibi alaşımlardan imal edilirler. Her yük hücresinin iç direnci Geyç Faktörü (GF) denilen, direnç, sıcaklık katsayısı, ısıl katsayıyla beraber anılan bir katsayıya sahiptir. Bazı metal alaşımlarının geyç faktöründe sıcaklığa bağlı değişim Şekil 1.5’te verilmiştir.